Hayatım boyunca süren yazma isteğimin, hiçbir zaman bir düzen içerisinde ilerlemeyen ve her seferinde de; başarısızlıkla sonuçlanan günlük tutma çabalarımın sanal alemdeki yansıması...

Bildiğim en doğru yerden başladım yazmaya, kendimden.

5 Ocak 2016 Salı

Ölüyorum galiba...



Ölüyorum resmen. İnsanların doğumhanelerde tweet atmasına şaşan ben, ölürken blogluyorum ya hay Allah beni bildiği gibi yapsın. Ölüyorum yahu..

Bu soğuk algınlığı falan da değil, göğsüme, sırtıma, belime ıslak odunla vurdular sanki. "Bam! Bam!" Öyle böyle değil bir acı. Yine de işe gelmek zorunda olan ben...

Halden anlamayan halcağızım...

Sabır, son 3 ayın..

Sonrası ev hanımıyım.

Prensesler gibiydim baba evinde, prensesler gibi olurum koca evinde...

4 yorum:

  1. geçmiş olsun arada bende de oluyo nefes aldıkça kaburgalarım kırılıyo gibi oluyo sonra geçiyo sizinki de geçer inşallah :)

    hangimiz istemedi ki prensesler gibi olmayı koca evinde :D

    YanıtlaSil
  2. gözişimmm:) inşallahhh ben olurummm valla:)

    YanıtlaSil
  3. Geçmiş olsun canım :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnsanların doğumhanelerde tweet atması" ayrı bir tez konusu olsa yeridir.

      Sil

♥♥♥ dahiyane fikrini paylaş ve görevi son ütücüye devret ♥♥♥

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...