Hayatım boyunca süren yazma isteğimin, hiçbir zaman bir düzen içerisinde ilerlemeyen ve her seferinde de; başarısızlıkla sonuçlanan günlük tutma çabalarımın sanal alemdeki yansıması...

Bildiğim en doğru yerden başladım yazmaya, kendimden.

21 Temmuz 2014 Pazartesi

Pazartesi Kafası

Ve işte karşınızda PAZARTESİ KAFASI...
Bunu ben uydurdum; neremden uydurduğumu belirtmeye gerek görmüyorum..Bir çizgi film karakteri olsaydım; pamuk prenses falan olmam mümkün değildi; ya Garfield yada Bart'tım kesin.Hatta bırakın çizgi film karakteri olmayı, önceki hayatımda direk Bart hatta belki Garfield olduğumu düşünüyorum bazen, ciddi ciddi..

Pazartesilerden nefret ediyorum!
Ayrı bir kafası var..Filtre kahve bile o kafayı ayıltmıyor.Cümledeki ayılmak, bildiğimiz bayılmanın zıttı olan ayılmak.Kendime gelmem mümkün değil; yaşadığımı fark etmem mümkün değil ve tüm bu koşullar altında yeni edindiğim ve sahibi olmaktan anlamsız bir şekilde gurur duyduğum saksıdaki aloe vera bitkimden farkım olduğunu iddia etmek tam bir hayalperestlik.

Bazen Pazartesi'lerin Cumartesi'den farklı olmadığı zamanları özlüyorum.Üniversitede yaz tatilleri mesela.4 ay tatil, net.Şimdilerde ise o günler bana fi tarihi gibi geliyor; aslında topu topu 2 sene öncesi..Bir haftada Prison Break bitirdiğim günleri; vucudumun şeklini almış klimanın altındaki üçlü koltuğu özlüyorum.

Zamanımın çoğunu özlemek ve beklemek ile değerlendiriyorum ben.Askerdeki esas adamı özlemek,otobüs beklemek, tatilleri özlemek, yemeğin pişmesini beklemek..Uzayıp gidecek özlemek ve beklemek fiiline sahip cümlelerim var cebimde; saçmıyorum sağa sola; can sıkıcı olsa da dillendirmiyorum pek:)

Uyur uykumda sabah kalkıp dişimi fırçalamakla geçip gidiyor zaman.Her şey aslında bu denli basit.

Niknik'e kırıldım biraz; kendisi benim çocukluk arkadaşım, kardeşim..Şu sıralar entellektüel tabirle aramızda bir iletişim kopukluğu olduğuna kanaat getirdim ve çenemi kapattım.Hoş, bu çenemin kapalılığı iletişim kopukluilğunu pekiştirir mi orası tartışılır..

Sanırım tüm bunların hepsine birden; pazartesi kafası deniyor ve nereden uydurduğumu tahmin edebileceğiniz üzere; bunun adı PAZARTESİ KAFASI.

Ve bugün günlerden pazartesi..

BiR DeLiNiN Pembe DefteRi

6 yorum:

  1. Geleceğimi gözler önüne acı bi şekilde serdin bende okul bitsinde çalışayım diyip duruyorum :)
    Yanlış yapıyomuşum :)

    YanıtlaSil
  2. Aynı kafayı yaşıyorum ve gün bitmeden de bu Pazartesi kafası bitmeyecek sanırım :)) Bu arada Mim cevabını merakla bekliyorum..

    YanıtlaSil
  3. Garfield örneği ve pazartesi kafası tabiriniz hoştu:)
    Sizi tanımıyorum ama yazılarınızdan çok şirin biri olduğunuzu çıkarıyorum. Çok güzel anlatıyorsunuz bir solukta okuyorum :).
    Sevgilerimle.

    YanıtlaSil
  4. Ben senin yazılarına yorum yazabilmek için yorum kısmını arıyorum deli deli, ki buldum :)) Bendeki Pazartesi kafası kesinlikle Pazartesi ile sınırlı değillll... Cuma dışında her gün aynı bunalım, aynı ayılmamışlık... Belki Perşembe biraz daha iyiyim, ertesi gün Cuma sevinci var ya hani...

    YanıtlaSil
  5. Pazartesi bize bayılıyor mudur acaba merak ediyorum. Belki o da bize küfrediyodur böyle :D

    YanıtlaSil
  6. Ben de evde oturmaktan sıkıldım :/
    Her gün aynı kafayı yaşıyorum :D

    YanıtlaSil

♥♥♥ dahiyane fikrini paylaş ve görevi son ütücüye devret ♥♥♥

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...