Hayatım boyunca süren yazma isteğimin, hiçbir zaman bir düzen içerisinde ilerlemeyen ve her seferinde de; başarısızlıkla sonuçlanan günlük tutma çabalarımın sanal alemdeki yansıması...

Bildiğim en doğru yerden başladım yazmaya, kendimden.

31 Mart 2014 Pazartesi

Makarnayı yaktık, kömürü yedik!

 Ayakkabı kutusunun içine; evin yayıntısını kaldırmak amaçlı çerini çöpünü doldurup, 2 göz odalı evine sığmaya çalışan fakir fukara halkımın;  "ayakkabı" kutusuna koymayı bırak, ayağına giyecek sağlam pabucu yok iken kardeşim...YUH be kardeşim!
Ama yine benim cebi fakir aklı fukara zihniyetim; demokrasi naraları ata ata; dün yine "makarnayı yakmış,kömürü yemiştir!" Sonuç itibariyle; el vicdan,ey özgürlük, el mahkum, ey demokrasi!

Sandıktan çıkan demokrasidir! Lamı cimi yoktur! İçimize sinse de sinmese de; benim halkım kendi kararını vermiştir.Bize de müstahak demek kaldı; ey zihnini, fikrini, zikrini çözemediğim insan; sana müstahak...

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...